Akita inu: temperament, szkolenie i wymagania wobec właściciela

Akita inu to duża japońska rasa, pierwotnie hodowana do polowań i stróżowania w górach prefektury Akita. Waży mniej więcej od 30 do 45 kilogramów i mierzy około 61 do 67 centymetrów w kłębie. Na całym świecie znana jest dzięki psu Hachiko, który według opowieści przez lata czekał na dworcu na zmarłego właściciela, a wierność to właśnie cecha typowa dla tej rasy.
Charakter i temperament
Akita jest spokojna, dostojna i głęboko oddana rodzinie, ale wobec obcych bywa powściągliwa i nieufna. Jest samodzielna i pewna siebie, więc nie wymaga ciągłej uwagi, ale oczekuje szacunku. Często nie toleruje psów tej samej płci i ma silny instynkt łowiecki, dlatego małe zwierzęta i obce psy mogą być problemem.
Relacja z dziećmi
★★
Z dziećmi z własnej rodziny akita zwykle dobrze się dogaduje i je chroni, ale nie jest to rasa dla rodzin z małymi dziećmi. Nie znosi szorstkiego traktowania, odwiedzające dzieci mogą ją stresować, a każdą zabawę trzeba nadzorować. Dzieci muszą nauczyć się szanować psa, na przykład nie przeszkadzać mu przy jedzeniu i spaniu.
Szkolenie i socjalizacja
Akita jest inteligentna, ale uparta i niezależna, dlatego szkolenie wymaga doświadczenia, spokoju i konsekwencji. Ślepe posłuszeństwo nie leży w jej naturze, dobrze reaguje na pozytywną motywację i krótkie treningi, a surowość i krzyk raczej ją zrażają. Wczesna socjalizacja ze szczeniętami, ludźmi i różnymi miejscami jest niezbędna, inaczej nieufność wobec obcych może przerodzić się w problem. Podstawowe komendy, od których warto zacząć, opisujemy w artykule jak nauczyć psa podstawowych komend.
Ruch i energia
Akita potrzebuje mniej więcej godziny do półtorej godziny ruchu dziennie, najlepiej połączenia spaceru, węszenia i zabawy. To nie rasa do długich biegów, ale źle znosi nudę i bez zajęcia zaczyna niszczyć rzeczy albo staje się niespokojna. Na zewnątrz jej miejsce jest na smyczy, bo przez instynkt łowiecki i niechęć do obcych psów swobodne bieganie to zły pomysł.
Zdrowie i pielęgnacja
Gęsta podwójna sierść linieje intensywnie dwa razy w roku, wtedy trzeba ją szczotkować codziennie, w pozostałym czasie wystarczy raz w tygodniu. Poza tym akita jest czysta, podobnie jak kot, dokładnie sama się myje i prawie nie pachnie. Rasa ma skłonność do dysplazji stawów biodrowych, chorób autoimmunologicznych, problemów z oczami i skrętu żołądka, dlatego warto wybrać odpowiedzialną hodowlę, sprawdzić wyniki badań rodziców i karmić kilka razy dziennie mniejszymi porcjami zamiast jednej dużej.
Dla kogo odpowiednia jest akita inu
Akita nadaje się dla doświadczonych, spokojnych i konsekwentnych opiekunów, którzy mają czas na socjalizację i szkolenie oraz nie przeszkadza im samodzielny pies. Dla początkujących oraz domów z innymi zwierzętami lub małymi dziećmi bywa wymagającym wyborem. Dobrze znosi chłodniejszą pogodę, latem potrzebuje cienia i wody.
Więcej ras znajdziesz w naszym słowniku ras psów, a gęstą północną sierść mają też husky syberyjski i samojed.
Dasz radę codziennej opiece i konsekwencji, jakich wymaga akita, na sucho?
TestDog symuluje prawdziwą opiekę nad psem: karmienie, spacery i ruch mierzony krokomierzem w telefonie w czasie rzeczywistym. Sprawdź konsekwencję i rutynę, jakich potrzebuje silna osobowość taka jak akita, zanim weźmiesz prawdziwego psa.